“Juist in deze tijd is persoonlijke aandacht onmisbaar”

Mantelzorger, luisterend oor, de ‘break van de week’: Rosalie Bloupot is voor haar klanten veel meer dan een huishoudelijke hulp. De mensen die ze helpt zijn vaak flink op leeftijd en kijken uit naar haar bezoekjes. Ook tijdens de coronacrisis gaan Rosalie en haar team gewoon door met werken. “Met een jarige mevrouw van 94 jaar heb ik gezellig een gebakje gegeten in haar tuin. Op afstand natuurlijk.” Rosalie Bloupot is ruim acht jaar huishoudelijke hulp en heeft sinds vijf jaar een eigen bedrijf in huishoudelijke zorg. Haar bedrijf loopt zo goed, dat ze zes mensen in dienst heeft. “We werken vooral voor oudere mensen, want dat vinden we de leukste doelgroep”, zegt ze. “Voor deze mensen zijn we een vaste waarde in hun leven. Natuurlijk zorgen we dat hun huis keurig op orde blijft, maar we zijn ook mantelzorger en een luisterend oor. Zo kom ik elke week bij een meneer die ik ontmoette toen zijn vrouw nog leefde. Hij vindt het heel fijn dat ik haar nog gekend heb. Steeds meer mensen vergeten haar sterfdatum, maar ik breng hem elk jaar een bosje bloemen. Dat waardeert hij enorm.” Alles is bespreekbaar Sinds de coronacrisis een feit is, is het werk van Rosalie veranderd. Veel klanten hebben hun hulp opgezegd, omdat ze niemand in huis durven te laten. Een kleinere groep klanten wil of kan niet zonder hulp en voor deze mensen blijven Rosalie en haar team graag aan de slag. “We komen nog maar bij één klant per dag en we houden bij het schoonmaken zoveel mogelijk anderhalve meter afstand”, zegt ze. “Dat is in de meeste huizen prima te doen. Op verzoek doen we ook graag meer. De dochter van één van mijn klanten vroeg of ik het haar van haar moeder wilde wassen en föhnen, omdat ze nu niet naar de kapper kan. Dat vond ik prima en mijn klant was er blij mee. We doen alles in overleg met de klant en alles is bespreekbaar. Ik doe bijvoorbeeld ook boodschappen voor een aantal mensen. Zo hoeven ze zelf de deur niet uit en ze weten dat ze mij kunnen vertrouwen.” Gebakje eten in de tuin Voor veel van Rosalies oudere klanten is dit een eenzame tijd. Ze kunnen eigenlijk niet zonder een knuffel en missen hun kinderen en kleinkinderen erg. “Persoonlijk contact houdt hen op de been en dat probeer ik dan ook zoveel mogelijk te bieden”, zegt Rosalie. “Een mevrouw waar ik al jaren kom werd laatst 94. Haar familieleden zetten bloemen voor de deur en renden daarna weer de oprit af. Ze stond heel beteuterd te kijken achter het raam, ik vond het zo sneu. Corona of geen corona, dit zou zomaar haar laatste verjaardag kunnen zijn. Ik heb haar bloemen mooi in een vaas gezet en we zijn samen koffie gaan drinken in haar tuin. Gebakje erbij: heerlijk. Afstand houden ging prima in de tuin en ik heb echt even de tijd genomen om samen haar verjaardag te vieren. Die extra aandacht is heel belangrijk, anders vereenzamen deze mensen compleet.” 15 mei – Dag van de huishoudelijke hulp! Dit jaar hebben we voor de dag van de huishoudelijke hulp het verhaal van Rosalie gekozen. Een inkijkje in de fijne band die zij heeft met haar klant. We zullen Rosalie en haar klant een bos bloemen sturen om ze allebei te bedanken. Nee, liever nog om ze te feliciteren met de fijne band die ze samen hebben! En met de aandacht en deze bloemen willen we natuurlijk alle hulpen eens extra in het zonnetje zetten op 15 mei: de dag van de huishoudelijke hulp! Bedankt lieve hulpen!

View Post

“Het is jouw feessie”

Drie jaar geleden kwam Sandra Bastiaanse bij moeder en zoon Van Mierlo te werken. Als invalkracht. Sandra: “Na een paar keer schoonmaken bij mevrouw en meneer Van Mierlo zou het weer klaar zijn. Maar het was zo fijn werken en de klik was zo goed dat we hebben geregeld dat ik kon blijven.” Mevrouw Van Mierlo: “Sandra wist al snel precies wat er gedaan moest worden in huis. We hoefden haar niets uit te leggen. Als ze eens vroeg of ze iets extra’s moest doen zei ik: het is jouw feessie.” Aan mevrouw Van Mierlo is te horen dat ze uit Amsterdam komt, maar ze woont al meer dan dertig jaar in Zierikzee, Zeeland. De familie heeft altijd horecabedrijven gehad. Sandra: “Meneer en mevrouw Van Mierlo hebben het hart op de tong, echt gezelligheidsmensen. En ze zijn heel open, we kunnen goed met elkaar praten. Ze zeggen dat je werk en privé gescheiden moet houden, maar je bouwt toch een band op.” Mevrouw Van Mierlo: “In de horeca leer je wel met mensen omgaan. Als iemand wat bij ons kwijt moet is dat geen enkel probleem. Het maakt niets uit waar je vandaan komt of wat je gelooft, je moet gewoon aardig tegen elkaar zijn. Er is al genoeg ellende op de wereld.” Sandra: “Toen ik het zwaar had met mijn scheiding kon ik daar ook over praten, ze hebben me enorm gesteund. Nu vragen ze ook nog hoe het gaat. Als we bellen gaat de telefoon daar op de luidspreker zodat ze allebei mee kunnen luisteren.” Mevrouw Van Mierlo: “Ze is hier alweer langs geweest voor een kopje thee!” Sandra gaat vaker langs bij oude cliënten. Ze bellen haar als ze een probleem hebben met de computer, en onlangs hielp ze iemand die een aanrijding met de brommobiel gehad heeft. De verzekeringspapieren moesten geregeld worden. Sandra: “Ik vind het leuk om het contact te houden. Ik ga ook wel eens zomaar langs bij oude klanten.” Mevrouw Van Mierlo: “We vonden het alle drie erg vervelend dat ze moest stoppen door bezuinigingen. Nu hebben wij gelukkig wel een nieuwe hulp die haar werk goed doet, maar het blijft jammer. Je bent aan elkaar gehecht. Mijn zoon schreef een gedichtje voor Sandra toen ze weg ging. Dat doet hij graag.”